Mee-lijden met God

Het is een fenomeen dat regelmatig opduikt en dat mij altijd wat verbaast: ongelovigen die God ter verantwoording roepen als er iets ergs gebeurd in de wereld of in hun leven. Zo sprak ik pas iemand die aangaf boos te zijn op God, maar net daarvoor had verklaard niet te geloven dat God bestond. Een collega appte mij een paar weken terug iets door over Arjen Lubach, overtuigd atheïst, die toch ook de vraag opperde waarom God het Coronavirus toelaat. Misschien als tegenwicht tegen gelovigen die roepen dat het een straf van God is?

Mooi vond ik het interview van Thijs van den Brink met cabaretier Herman Finkers, van iets langer geleden. Op de vraag van Thijs waar God is in het lijden, haalt die het beroemde voorbeeld aan van de Britse acteur en schrijver Stephen Fry. Fry ziet God als een sadist die botkanker schenkt aan kinderen en die vliegjes heeft bedacht waardoor kinderen blind worden. Finkers daarentegen, ziet God vooral als een lijdende God. God is als Schepper aanwezig in alles en dus lijdt God in de eerste plaats. God lijdt aan kanker en blindheid. En wij lijden, ieder op onze eigen manier, met Hem mee.

Lees “Mee-lijden met God” verder

Wijzigingen inhoud website in de komende tijd

Deze site is in het leven geroepen op 20 maart 2020, een dag voor het begin van de lente en in de eerste weken van de Corona-crisis in Nederland. Als geestelijk verzorger bij het Leger des Heils in de regio Rotterdam (Rijnmond – Zuidwest Nederland), voelde ik de urgentie om onze medewerkers zoveel mogelijk te ondersteunen. Eén van de manieren waarop ik dat wilde doen, was door het aanbieden van een dagelijkse bemoediging in de mail (voor hen die daar prijs op stelden), gedurende de Corona-crisis.

Lees “Wijzigingen inhoud website in de komende tijd” verder

Music for the soul: Farther Along (Josh Garrels version)

Farther Along is een geliefde Amerikaanse hymne, die meermaals gecovered is door populaire artiesten (waaronder het Million Dollar Quartet).

Het lied lijkt geïnspireerd door Psalm 73, waar Asaf zich afvraagt hoe het kan dat het de goddelozen voor de wind lijkt te gaan, terwijl de rechtvaardigen zuchten onder het lijden. Waar is hierin de hand van God te merken? Waarom laat God dit toe? Een vraag die velen zich sindsdien gesteld hebben. Het handelen van God is voor ons vaak onbegrijpelijk. Ooit zullen we het antwoord te horen krijgen, maar niet in dit leven, zoals Corrie ten Boom illustreerde aan de hand van de voorkant en achterkant van een borduurwerkje.

Lees “Music for the soul: Farther Along (Josh Garrels version)” verder

Geestelijke veerkracht (5): keep your eyes on the prize

Vandaag het laatste deel over Bijbelse beelden ontleend aan de sportwereld. Vaak gaat het in de sport om het winnen van een prijs. Dat hoeft niet eens een hoofdprijs zijn, het kan ook een erkenning voor de geleverde prestatie zijn (denk aan het Elfstedenkruisje).  Aan het eind van zijn leven blikt Paulus terug op zijn race en concludeert hij dat hij die uitgelopen heeft. Hij heeft het geloof behouden.

Leestijd: 3-4 minuten

Afgelopen zaterdag was ik betrokken bij de begrafenis van één van onze deelnemers. Aan de ene kant een heel verdrietige, maar aan de andere kant een indrukwekkende en mooie bijeenkomst. Terugblikkend op een leven worden er dan tijdens zo’n afscheid ook de mooie eigenschappen van de overledene benoemd: lief, attent, zorgzaam, gul. Hoe wil je herinnerd worden?

Lees “Geestelijke veerkracht (5): keep your eyes on the prize” verder

Geestelijke veerkracht (4): over hen die ons voorgingen en Hij die voorop gaat

Van ervaren hardlopers hoor je dat één van de mooie dingen van de marathon van Rotterdam (die nu misschien in het najaar doorgaat), het publiek is. Langs het hele parcours staan mensen de lopers aan te moedigen. Dit helpt mensen er soms doorheen als ze willen opgeven. Het Bijbelboek Hebreeën gebruikt dit beeld ook. Eerst wordt er een lange lijst namen genoemd van gelovigen die, ondanks tegenspoed, vol hielden tot het einde. En vervolgens zegt de schrijver:

Leestijd: 3 minuten

Er is dus een grote groep van mensen die ons door hun voorbeeld aanmoedigen. Laten we daarom alles uit ons leven wegdoen wat onze omgang met God in de weg staat, en alles waarin we God ongehoorzaam zijn. Het is alsof we een hardloopwedstrijd lopen die voor ons is uitgezet. We moeten geduldig tot aan het einde doen wat God van ons vraagt. Daarbij moeten we alleen op Jezus letten, want Hij is onze Leider. Hij wijst ons de weg en gaat voor ons uit. Hij is ons voorbeeld in het geloof. Hij verdroeg de dood aan het kruis en alle schande, omdat Hij wist hoe blij Hij daarna zou zijn. Nu zit Hij naast God op de troon. Denk dus alleen aan Hem. Hij heeft het verdragen dat de mensen niet naar Hem wilden luisteren en Hem zelfs hebben gedood. Als jullie daaraan denken, zullen jullie niet moe worden en niet opgeven. (Hebr. 12: 1-3)

Wij zijn niet de eerste gelovigen die te maken hebben met tegenspoed. We zijn ook niet de eerste gelovigen die te maken hebben met een gruwelijke epidemie. Eerder schreef ik al over hoe de eerste christenen in het Romeinse rijk omgingen met dodelijke ziekten. Maar ook in de Middeleeuwen had men hier in Europa mee te maken. Van de veertiende tot de achttiende eeuw had iedere stad elk decennium wel te maken met een plaag. Uitbraken van (besmettelijke) ziekten hoorden bij het ritme van het leven. Eén van de ergste ziekten was ‘de zwarte dood’, oftewel de pest. De sterftecijfers hierbij waren 60-90% (in vergelijking: bij COVID-19, is dat “slechts” 1–3 procent).

Lees “Geestelijke veerkracht (4): over hen die ons voorgingen en Hij die voorop gaat” verder

Geestelijke veerkracht (3): de Mandela Challenge

Gisteren zagen we dat Paulus het leven van een christen vergelijkt met dat van een sporter. Een sporter stelt zich een bepaald doel. Wat is dat doel dan voor een gelovige? Paulus geeft een antwoord waar je even van schrikt: volmaaktheid.

 Leestijd: 4 minuten

Ik verbeeld me niet dat ik er al ben, of dat ik al volmaakt ben. Maar ik doe erg mijn best om die volmaaktheid te grijpen. Want dat is het doel waarvoor ík ben gegrepen door Jezus Christus.  Broeders en zusters, ik verbeeld me niet dat ik mijn doel al heb bereikt. Maar ik doe maar één ding: ik vergeet wat voorbij is en strek mij uit naar wat nog komen gaat. Ik span mij tot het uiterste in om mijn doel te bereiken. Dat doel is: het winnen van de hemelse prijs die God mij in Jezus Christus zal geven. Ik zal die prijs krijgen als ik de taak af heb die Hij mij heeft gegeven. Dat zouden we allemaal als doel moeten hebben als we geestelijk volwassen zijn.

Filippenzen 3:12-15

Dat klinkt nogal ontmoedigend, als iets dat weggelegd is voor heiligen. Maar volmaakt zijn wil volgens mij niet zeggen: foutloos of perfect zijn. Dat is niemand. Het oorspronkelijke Griekse woord τέλειος, dat vertaald wordt met volmaakt, draagt (net als de Aramese en Hebreeuwse synoniemen van dit woord) meer de betekenis in zich mee van heel zijn, vol-gemaakt, volgroeid, volwassen, tot je doel gekomen, een mens uit één stuk, integer. Kortom: het betekent leven vanuit wie je bent in Christus, vol van de liefde van God. Geen gespleten identiteit, maar met een onverdeeld hart jezelf zijn. Dat is volmaakt!

Lees “Geestelijke veerkracht (3): de Mandela Challenge” verder

Geestelijke veerkracht (2): spannende vragen

In het tweede bericht van deze week wil ik graag dieper ingaan op hoe we ons geestelijk vuur brandend kunnen houden. Ik wil daarbij, net als gisteren, opnieuw de metafoor van de wedloop aanhalen. De Bijbel gebruikt deze ook verschillende keren.

Leestijd: 4 minuten

Zo vergelijkt Paulus in zijn leven met dat van een atleet (en een bokser):

“Weet u niet dat van de atleten die in het stadion een wedloop houden er maar één de prijs kan winnen? Ren als de atleet die wint. Iedereen die aan een wedstrijd deelneemt beheerst zich in alles; atleten doen het voor een vergankelijke erekrans, wij echter voor een onvergankelijke. Daarom ren ik niet als iemand die geen doel heeft, vecht ik niet als een vuistvechter die in de lucht slaat. Ik hard mezelf en oefen me in zelfbeheersing, want ik wil niet aan anderen de spelregels opleggen om uiteindelijk zelf te worden gediskwalificeerd.” (1 Kor. 9:24-27)

Lees “Geestelijke veerkracht (2): spannende vragen” verder

Geestelijke veerkracht: hoe houd ik het vol? (1)

Twee weken geleden stuurde een collega mij een krantenartikel met de volgende kop: Geestelijke bijstand in de zorg: ‘Niemand kan 24/7 een held zijn’. Daaronder volgde de tekst: Zorgmedewerkers maken heldhaftig overuren, vaak vol adrenaline. Maar ook zij hebben grenzen en kennen heftige emoties. Met gesprekken en adviezen probeert het psychosociaal team van het MUMC+ uitval te voorkomen. “De sprint houden we wel vol, maar de marathon moeten we ook volhouden.”

Leestijd: 2-3 minuten

Vorige week las ik in een ander krantenartikel dat deskundigen vrezen dat de coronacrisis grote gevolgen zal hebben voor de psychische gezondheid van mensen. Onzekerheid, angst, eenzaamheid en depressie slaan toe. Om nog maar te zwijgen over mensen die niet goed rouwen omdat ze (nauwelijks) afscheid hebben kunnen nemen van geliefden.

Lees “Geestelijke veerkracht: hoe houd ik het vol? (1)” verder

Music for the soul: Gavin Bryars & Tom Waits & an unknown fellow

In 1971 maakte de BBC een documentaire over een ruige wijk in Londen, in de buurt van Waterloo Station. Ze filmden dakloze mensen, waarvan sommigen behoorlijk dronken waren. Deze mensen zongen allerlei dronkemansliedjes, populaire volksliedjes, flarden opera en smartlappen, maar er was één persoon die niet dronken was en die zong ook. Hij zong een korte, christelijke stanza. Dat liedje kwam niet in de documentaire. Gavin Bryars, componist van klassieke muziek, kreeg het echter op de één of andere  manier in handen en besloot het te gebruiken. Hij creëerde een loop, waardoor het nummer zich steeds herhaalde. Hij vertelt daarover:

‘’De deur van de opnamestudio opende naar een van de grote ontwerpstudio’s en ik liet de band door kopiëren, met de deur open, toen ik een kop koffie ging halen. Toen ik terugkwam, was de normaal erg rumoerige studio opeens onnatuurlijk ingetogen. Mensen bewogen zich veel rustiger door de studio dan normaal en in een hoek zat iemand zachtjes te huilen.”

Lees “Music for the soul: Gavin Bryars & Tom Waits & an unknown fellow” verder

Waarom wij Pasen vieren ondanks alles (5): liefde

Deze week sta ik stil bij de vraag waarom we Pasen blijven vieren, ook al zijn de kerken leeg en ook al hangt er een sluier van rouw en crisis over de wereld. Pasen is een feest van geloof en van hoop, maar het is ook het feest van de liefde die overwint. En liefde gaat altijd door. Liefde in tijden van cholera, liefde in tijden van corona. Alles verdraagt ze, alles gelooft ze, alles gelooft ze, in alles volhardt ze. De liefde zal nooit vergaan (1 Kor. 13: 7 en 8).

Leestijd: 2-3 minuten

Deze week sprak ik iemand die al een tijdje in de nachtopvang verblijft. Normaal al geen plek waar je voor de lol verblijft, maar de afgelopen weken is het natuurlijk extra lastig. Vanwege de lock down hebben de mensen weken dicht op elkaar gezeten. Het was geweldig dat de nachtopvang ook overdag open ging, maar het afstand houden was moeilijk. En na verloop van tijd gaan irritaties soms opspelen. Toch zei deze persoon: “Ik voel mij door God geplaatst hier. Ik weet dat Jezus bij mij is. Ik probeer zijn liefde door te geven.’’ Dat vond ik nou een Paaspreek in een notendop.

Lees “Waarom wij Pasen vieren ondanks alles (5): liefde” verder