Bijbelse beelden in tijden van crisis (2): storm

In de Bijbel staat een bekend verhaal over Jezus die met zijn vrienden ’s avonds laat het Meer van Galilea opvaart in een vissersbootje (Markus 4: 35-41). Het Meer van Galilea is een groot meer, gelegen tussen de bergen. Een aantal van Jezus vrienden was visser van beroep. Die waren dus gewend om dat meer op te varen en die kenden het van voor tot achter. Maar nu werden ze verrast door de storm. In de Bijbel staat dat de storm zo hevig was, dat de golven in het bootje sloegen. Dat betekent hozen! 

Leestijd: 3-4 minuten

Als je moet gaan hozen en als het dan ook nog eens pikdonker is, dan kun je je voorstellen dat de situatie kritiek was. En ook al waren deze mannen doorgewinterde, ervaren vissers, professionals, ze raakten in paniek. En dus richtten ze in het donker hun blik naar Jezus, die ze al heel wat wonderen hadden zien doen.

Jezus slaapt

Maar Jezus… ligt achter in de boot te slapen als een kind. Die hele storm ontgaat Hem. Dus ze maken Hem wakker en roepen: “Meester! Kan het U dan niets schelen dat we zinken?” Jezus wordt wakker, overziet de situatie en zegt streng tegen de wind en het meer: “Zwijg! Wees stil!” En de wind gaat liggen en het water wordt helemaal rustig. En dan zegt Jezus tegen zijn vrienden: “Waarom waren jullie zo bang? Waarom hebben jullie geen geloof?”

Beetje rare vraag misschien. Maar aan de andere kant hadden deze vrienden Hem al heel wat wonderen zien doen.

Ingrid Betancourt

Een tijdje terug kwam ik het verhaal tegen van de Colombiaanse Ingrid Betancourt. Zij vertelde dat zij pas op haar 41e voor het eerst van haar leven echt bang was. Die dag was zij, als presidentskandidate, ontvoerd door de FARC-guerrillas in Colombia. Terwijl ze door de jungle marcheerden stapte één van de guerrillas die haar gevangen hield op een mijn en werd zijn been afgerukt.

Vanaf dat moment was zij bang. En je kunt je voorstellen dat dat wat met de psyche van iemand doet. Zij zegt dat ze zichzelf daar in die 6 jaar gevangenschap in de jungle goed heeft leren kennen. Ze heeft gevaarlijke dieren gezien: giftige spinnen, kaaimannen, jaguars, anaconda’s. Maar het ergste was wat de mensen haar aandeden; mishandeling, vernedering. Ze heeft meer dan zes keer geprobeerd om te ontsnappen, maar iedere keer mislukte dat. Het ergste vond ze nog dat de guerrillas de groep gevangenen voortdurend proberen te verdelen en tegen elkaar op te zetten door roddels en leugens te vertellen en hen zo te manipuleren.

Drie tips

Ze vertelde dat ze twijfelde aan een goede afloop. De twijfel sloeg om in wanhoop. De wanhoop sloeg om in depressie. De depressie sloeg om in paranoia en de paranoia sloeg om in haat. Dat was confronterend. Als je nog nooit bang bent geweest en als je altijd succesvol bent geweest, om jezelf dan zo te leren kennen. Maar zij heeft er veel van geleerd.

En zij zegt: er zijn drie dingen die ik iedereen zou willen aanbevelen in het leven. Drie dingen die mij hielpen om mijn angst te overwinnen, om de hoop niet op te geven en om mijn waardigheid en zelfrespect te behouden.

  1. Laat je leiden door je principes.

Welke principes zijn belangrijk voor jou? Welke principes wil je nooit opgeven? Hou je daaraan vast in tijden van crisis.

  1. Werk samen.

Samen ben je sterker dan alleen. De guerilla’s wisten dat en probeerden daarom hun gevangenen te manipuleren en tweedracht te zaaien. Het was de kunst om op elkaar te blijven vertrouwen.

  1. Leer geloof te ontwikkelen.

Ze zegt: “Angst is zeker besmettelijk is, maar geloof is dat ook. En geloof is niet een kwestie van verstand of emotie. Geloof is een wilsoefening. Het is een onderdeel van de wil. Het stelt ons in staat om te veranderen. Alles wat we zijn, onze zwakheden, onze gebreken, in kracht, in macht. Het is echt een transformatie. Het geeft ons de kracht om op te staan en de angst te trotseren, verder te kijken, er overheen te kijken. Ik hoop dat jullie dat niet vergeten, omdat ik weet dat wij allemaal  moeten terugvallen op de kracht die in ons is, op de ogenblikken dat ons bootje in een storm geraakt.’’

Haar hoop op redding is uiteindelijk ook werkelijkheid geworden. Bij een bevrijdingsactie door het Colombiaanse leger is zij bevrijd.

Slaapt God?

“We moeten allemaal terugvallen op de kracht die in ons is, op de ogenblikken dat ons bootje in een storm geraakt.’’ We gaan allemaal weleens door een storm heen in ons leven. En deze coronacrisis zou je ook gerust een storm kunnen noemen. God is krachtiger dan welke storm dan ook. Hij ligt er niet wakker van.

Maar als je het gevoel hebt dat Hij slaapt, maak Hem dan wakker (Psalm 44:24). Vertel Hem waar je mee zit. Op dat moment is Hij erbij, in je bootje. Ik zeg niet dat dan alle problemen gelijk opgelost zijn en dat de storm gelijk gaat liggen. Maar ik geloof wel dat mijn probleem dan in goede handen is, dat Hij erbij is en dat Hij kracht geeft. Want mijn hulp komt van de HEER, die hemel en aarde gemaakt heeft. Hij zal mijn voet niet laten wankelen, Hij zal niet sluimeren, mijn wachter. Nee, Hij sluimert niet, Hij slaapt niet, de wachter van Israël (Psalm 121).

Of om te besluiten met die platgeslagen oneliner: God heeft ons geen kalme vaart beloofd, maar wel een behouden aankomst. Clichés zijn clichés omdat ze vaak waar zijn. Zoveel mensen hebben zich hier aan vastgehouden. Waaronder dus Ingrid Betancourt.

Haar indrukwekkende verhaal (“Wat zes jaar gevangenschap mij leerde over angst en geloof”) kun je hier zien:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *