Vreugde – ondanks alles

Iedereen hoopt dat 2021 het jaar zal worden waarin we de coronapandemie achter ons zullen laten en we weer terug kunnen naar ‘normaal’, of op zijn minst ‘normaler’. En die hoop is ergens op gebaseerd, namelijk op de komst van het vaccin. Maar we zijn er nog niet. De komende maanden zullen nog lastig genoeg zijn. 

Op één van de nachtopvanglocaties in Rotterdam die ik bezoek, woonde tot voor kort een meneer die afkomstig was uit Duitsland en naar eigen zeggen een bijnaam had: Freude (vreugde). Iedere keer als ik hem zag, zei ik: “Ha, mr Freude!”en dan lichtten zijn ogen op en verscheen er een grijns op zijn gezicht. Mooi vond ik dat.

Lees “Vreugde – ondanks alles” verder

Focus

Daar gaan we weer. Na een voorjaar waarin we ineens (ervarings)deskundigen werden in begrippen als ‘quarantaine’, ‘intelligente lock down’, ‘hamsteren’, ‘thuiswerken’ en ‘groepsimmuniteit’ en het straatbeeld bepaald werd door leegte, afstand en (na een poosje) mondkapjes, kwam er een zomer waarin we de teugels even konden laten vieren. Die teugels vierden helaas te ver zo blijkt; we kunnen ons opmaken voor een herfst en een winter vol maatregelen, met volle ziekenhuizen en massale ontslagen. Niemand zit daarop te wachten. Tel daarbij op de chaos in de rest van de wereld: leuk anders.  

Leestijd: 2 minuten

De vraag die ik mezelf daarbij stel is: hoe zorg ik ervoor dat ik, ondanks de omstandigheden, veerkracht bewaar en overeind blijf? Sommige mensen blijven van nature optimistisch. Ikzelf heb soms een neiging tot somberte en doemdenken. Maar daar help ik niemand mee, ook mezelf niet.

Lees “Focus” verder

Klagen en danken

In meerdere berichten heb ik het de afgelopen tijd gehad over gebed. In een crisis gaan mensen vaak meer en intenser bidden. Vaak gaat het dan om vragende gebeden, voorbeden. Vandaag wil ik, naar aanleiding van een reactie van een lezer, stil staan bij twee andere vormen van gebed: klagen en danken.

Leestijd: 2-3 minuten

We komen uit een tijd van crisis, maar eigenlijk is dat verkeerd gezegd. De crisis is nog niet voorbij. Er bestaat niet alleen de mogelijkheid op een nieuwe uitbraak van Covid-19, inmiddels heeft zich ook een zware economische depressie aangediend. En op dit moment zijn er nog steeds heel veel zieken en zitten er nog steeds mensen geïsoleerd thuis of in een verzorgingstehuis. Bovendien hebben de Black Lives Matter protesten een diepe ongelijkheid en ontevredenheid in onze samenleving blootgelegd en is het de vraag in hoeverre de polarisatie tussen mensen overbrugd kan worden, of dat deze juist zal toenemen. En dan zijn er nog altijd de vluchtelingencrisis en de klimaatcrisis. Behoorlijk deprimerend, als je het allemaal op je in laat werken.

Lees “Klagen en danken” verder

Bidden in tijden van crisis en normaal

In een crisis wordt er veel gebeden. Waarschijnlijk meer en intenser dan in ´normale´ tijden. Een vraag die daarbij kan opkomen is: wat gebeurt er als je geen antwoord krijgt op je gebed? Als het niets lijkt uit te maken?

Leestijd: 3-4 minuten

Als je het even niet meer weet, dan blijft er nog één ding over: bidden! Bidden om een wonder, bidden om een teken, bidden om kracht. Wij westerlingen zijn vaak resultaatgericht. Gevormd door marktwerking als we zijn, denken wij in termen van oplossingen, targets en efficiëntie. Op die manier kun je ook gebed benaderen. Alsof je een kwartje in een automaat stopt: je verwacht dat er wat uitkomt. Maar wat dan als alles stil blijft? Als je gebeden blijven ‘hangen’?  Als je niet krijgt waar je om vraagt? Wat doet dat met je geloof en/of je Godsbeeld?

Lees “Bidden in tijden van crisis en normaal” verder

Over standbeelden en aanbidding

Met enige regelmaat kom ik langs het standbeeld van Piet Hein, die van de zilverenvloot en die van de bekladding van vorige week. Fier staat hij daar uit te kijken over het water, maar tegelijk is hij (opnieuw) onderwerp van discussie. Is de zeevaarder/piraat Piet Hein zijn beeld wel waard?

Leestijd: 2-3 minuten

Dit weekend las ik in de Volkskrant een interessant artikel over de betekenis van beelden, van de hand van kunsthistoricus Wieteke van Zeil. Zij signaleert dat er een revolutie gaande is en dat die revolutie zich (net als alle andere revoluties) ook keert tegen levenloze dingen; steen, brons, schilderdoek en hout.

Lees “Over standbeelden en aanbidding” verder

Revolutie van onderop

Doet het christendom er nog toe voor onze maatschappij,  in tijden van crisis? Maakt het positief verschil? Of heeft het totaal afgedaan? Daar dacht ik over na, nadat ik in de media vorige week Trump een Bijbel (achterstevoren) omhoog zag houden, staande voor een kerk. Om dat fotomoment mogelijk te maken was er even daarvoor een vreedzame demonstratie keihard uiteen geslagen.

 Leestijd: 3-4 minuten

In reactie hierop buitelden verontwaardigde stemmen over elkaar heen, eveneens met de Bijbel in de hand. Voor mij is duidelijk: op dit niveau heeft het christendom afgedaan en is het verworden tot een politiek instrument. Als het gaat om de macht, om de media, om de massa, dan gaat het christendom het verschil niet maken. De enige positieve uitzondering die ik zie, is paus Franciscus.

Lees “Revolutie van onderop” verder

Pinksteren is herstelgericht

Nadat Jezus naar de hemel was gegaan, gingen zijn vrienden in lock down. Ze trokken zich terug in een huis, waar ze baden voor en wachtten op de komst van de Heilige Geest. Waarom deden ze dat niet in de tempel? Wellicht speelde angst hierbij een rol; de moord op Jezus lag nog vers in het geheugen.

Leestijd: 2-3 minuten

Toen de Geest met Pinksteren echter gekomen was, waren ze niet meer te houden. Petrus, die uit puur lijfsbehoud zijn Heer driemaal verloochend had, trad nu publiekelijk op en sprak daarbij duidelijke taal, ondanks het risico net als Jezus opgepakt, mishandeld en gedood te worden. In zijn tweede toespraak, nota bene in de tempel, vertelde Petrus (opnieuw) aan de verzamelde menigte, dat Jezus de beloofde Messias was. En vervolgde hij (Hand. 3:21): Jezus moest in de hemel worden opgenomen, tot de tijd aanbreekt waarover God van oudsher bij monde van zijn heilige profeten heeft gesproken en waarin alles zal worden hersteld.

Lees “Pinksteren is herstelgericht” verder

Pinksteren in coronatijd

Komende zondag is het Pinksteren, het feest van de uitstorting van de Heilige Geest. Net als Pasen zal ook deze grote christelijke feestdag door corona anders zijn dan in andere jaren. We kunnen niet naar de kerk en zijn ook daarbuiten beperkt in onze mogelijkheden. Het wordt mooi weer, dus er zal vanuit de overheid met klem verzocht worden om niet allemaal naar parken, stranden en natuurgebieden te trekken. Hoe ga jij Pinksteren vieren dit weekend? Wat is de relevantie van dit feest in deze crisis?

Leestijd: 2-3 minuten

Meerdere mensen hebben aangegeven dat deze crisistijd ook een kans biedt op bezinning, bijvoorbeeld op de vraag hoe we omgaan met onze aarde, op onze levensstijl van presteren, geld verdienen en haast en op wat werkelijk belangrijk is in het leven. Het is een kans om je weer te beseffen wat het belang is van je buren te kennen, hoe belangrijk bepaalde (vaak ondergewaardeerde) beroepsgroepen zijn, hoe waardevol het is om tijd met je gezin door te brengen. Zo kan de crisis ook een kans zijn voor de kerk: waarom doen we wat we doen en hoe we dat doen? Waarom geloven we wat we geloven? Waarom vieren we wat we vieren?

Lees “Pinksteren in coronatijd” verder

En toch…

Onlangs had ik een korte mailwisseling met een collega die weken uitgeschakeld was door corona. Ik realiseerde me nog maar eens, dat als het zó dichtbij komt en als je lijf je werkelijk in de steek laat, het best wel makkelijk kan klinken wanneer iemand zegt: “God is er bij!”

Leestijd: 3-4 minuten

Op zulke momenten wordt je heen en weer geslingerd tussen hoop en vrees. Zoals deze collega schreef: “Ik heb zelf ervaren in deze tijd van ziekte, dat ik me aan de ene kant vastklampte aan God en aan de andere kant ook zo geplaagd werd door angst en onzekerheid.’’ Uit eigen ervaring weet ik dat als het er op aankomt en je lichaam het af laat weten, of de gedachte aan de dood ineens angstaanjagend dichtbij komt, het een heel ander verhaal wordt dan wanneer je op zondag in de kerk ‘glorie, halleluja’ zingt, als alles goed gaat. Je kunt geloven dat je in de hemel komt, maar dat betekent niet dat je dood wilt, of erg wilt lijden.

Lees “En toch…” verder

Tussen hemelvaart en terugkomst

Vandaag is het Hemelvaartsdag. Van de vier grote christelijke feestdagen is dit denk ik de ´kleinste´.  En misschien wel de meest ondergewaardeerde. Ergens is dat wel te begrijpen. Want ja, wat vieren we nu eigenlijk? Dat Jezus bij ons weg ging, dat is toch eigenlijk ontzettend jammer?

Leestijd: 2 – 3 minuten

Misschien heeft het wel een egoïstisch motiefje. De andere feesten draaien allemaal om ons: Jezus kwam voor ons als een baby naar de wereld. Jezus stierf voor ons aan het kruis en overwon voor ons de dood. En met Pinksteren werd de Heilige Geest op ons uitgestort, om ons te vervullen en kracht te geven. Hemelvaart is het ‘feestje’ waarbij het draait om Jezus Zelf, Jezus die bij ons… weggaat. Zijn discipelen staan dan ook beteuterd te kijken als Hij voor hun ogen verdwijnt (Hand. 1:10).

Lees “Tussen hemelvaart en terugkomst” verder