Focus

Daar gaan we weer. Na een voorjaar waarin we ineens (ervarings)deskundigen werden in begrippen als ‘quarantaine’, ‘intelligente lock down’, ‘hamsteren’, ‘thuiswerken’ en ‘groepsimmuniteit’ en het straatbeeld bepaald werd door leegte, afstand en (na een poosje) mondkapjes, kwam er een zomer waarin we de teugels even konden laten vieren. Die teugels vierden helaas te ver zo blijkt; we kunnen ons opmaken voor een herfst en een winter vol maatregelen, met volle ziekenhuizen en massale ontslagen. Niemand zit daarop te wachten. Tel daarbij op de chaos in de rest van de wereld: leuk anders.  

Leestijd: 2 minuten

De vraag die ik mezelf daarbij stel is: hoe zorg ik ervoor dat ik, ondanks de omstandigheden, veerkracht bewaar en overeind blijf? Sommige mensen blijven van nature optimistisch. Ikzelf heb soms een neiging tot somberte en doemdenken. Maar daar help ik niemand mee, ook mezelf niet.

Overigens ben ik niet de enige. Cursussen zenmedidatie, yoga, mindfulness en lifecoaching zijn niet aan te slepen. Zij voorzien in een diepe behoefte naar innerlijke rust. Heeft het christelijke geloof daar ook iets in te bieden? Ik denk het wel. In de eerste plaats de liefde en trouw en de beloften van God. Die krijgen we gratis en voor niets; ze zijn nieuw elke morgen (Klaagl. 3:23). Alles wat we hoeven te doen, is te ontvangen. Maar daarnaast biedt de christelijke traditie ons een rijke schat aan disciplines die ons kunnen helpen om onze geestelijke conditie fit te houden. Die disciplines vragen om, het woord zegt het al, discipline. En dan gaat het met name om de discipline om tijd en aandacht te schenken aan dat wat echt belangrijk is.

Twee voorbeelden 

Ik leer daarin van mensen die ik ontmoet op onze locaties. Zo sprak ik een vrijwilliger; een man die veel is kwijtgeraakt in zijn leven en daar bovenop achtervolgd wordt door ziekte. Het viel mij op dat hij toch maar door blijft gaan en enthousiasme en kracht uitstraalt. Ik vroeg hem daarnaar. ‘’Natuurlijk zit ik ook wel eens een potje te janken’’, zei hij. ‘’Maar dan bedenk ik me weer dat ik méér ben dan mijn ziekte. En dat er nog heel veel mooie dingen over zijn in het leven. Ik haal energie en voldoening uit kleine dingen, uit het vrijwilligerswerk dat ik mag doen en wat ik daarin kan betekenen voor anderen. Ik ga niet bij de pakken neerzitten. Die ziekte is maar een klein onderdeel van mij.’’ Diep respect heb ik daarvoor.

Op een ander moment sprak ik een (oud)deelnemer op één van onze nachtopvangen. Het viel mij op dat, hoewel ze ook best een lastige dame kon zijn, ze toch overwegend positiviteit en vriendelijkheid uitstraalde. Ze leek het leven te nemen zoals het kwam, dag voor dag. Dat is een kunst waar ik best jaloers op ben. Zij gaf aan dat het geloof hierin belangrijk voor haar was. Tijdens een gesprek bij het eten kwam ze met een mooie uitspraak: ‘’Geloof is een spier.’’ Om te vervolgen: ‘’Die je moet trainen.’’

En daarin heeft ze gelijk. Geloven komt je aanwaaien, zou je kunnen zeggen, het is de wind van de Geest. Maar anderzijds moet je het ook onderhouden en ontwikkelen. Een spier wordt groter en sterker door gedisciplineerde training. De Bijbel belooft enerzijds de ‘vrede die alle verstand te boven gaat’ (Fil.3:15) en de kracht en hulp van de Heilige Geest in ons leven (Rom. 15:13). Maar anderzijds staat er ook dat wij ‘in Jezus moeten blijven’ (Joh. 15:4) en dat we onszelf geestelijk moeten ‘harden’, zoals atleten en boksers dat doen (1 Kor. 9:24-27).

Focus 

Dit soort gesprekjes, zoals met deze vrijwilliger en deelnemer, leren mij steeds weer dat geloof, hoop, liefde en vreugde in alle omstandigheden haalbare zaken zijn. Wat daarvoor nodig is, zijn zaken als focus en bewustwording; een mindset die je aanneemt – en die je dus traint.

Ik probeer steeds weer terug te komen bij mijn focus, zoals ik ook van de vrijwilliger leerde. Wie ben ik? Waarvoor ben ik geroepen? Wat is echt belangrijk in mijn leven? Waaraan geef ik aandacht? Waarom doe ik wat ik doe? Waarmee kan ik zonder? Wat haalt mij neer? Wat brengt mij vreugde?

Liefde 

In de waan van de dag is het soms best lastig om gefocust te blijven en daarnaar te handelen. Herkenbare menselijke emoties als angst, bezorgdheid, vermoeidheid, stress, ze gaan aan ons niet voorbij. Maar in dit alles zijn wij ‘meer dan overwinnaars, door Hem die ons heeft liefgehad’, zegt Paulus in Romeinen 8.  De liefde van God, die ligt dus aan de basis (zie ook 1 Joh. 4:19). Die liefde ontvangen en weer doorgeven, daar gaat het om. Daar ligt onze focus. Ik wens en bid ons allen toe dat we de kracht zullen ontvangen om daarmee door te gaan, ook in de komende tijd.