Klagen en danken

In meerdere berichten heb ik het de afgelopen tijd gehad over gebed. In een crisis gaan mensen vaak meer en intenser bidden. Vaak gaat het dan om vragende gebeden, voorbeden. Vandaag wil ik, naar aanleiding van een reactie van een lezer, stil staan bij twee andere vormen van gebed: klagen en danken.

Leestijd: 2-3 minuten

We komen uit een tijd van crisis, maar eigenlijk is dat verkeerd gezegd. De crisis is nog niet voorbij. Er bestaat niet alleen de mogelijkheid op een nieuwe uitbraak van Covid-19, inmiddels heeft zich ook een zware economische depressie aangediend. En op dit moment zijn er nog steeds heel veel zieken en zitten er nog steeds mensen geïsoleerd thuis of in een verzorgingstehuis. Bovendien hebben de Black Lives Matter protesten een diepe ongelijkheid en ontevredenheid in onze samenleving blootgelegd en is het de vraag in hoeverre de polarisatie tussen mensen overbrugd kan worden, of dat deze juist zal toenemen. En dan zijn er nog altijd de vluchtelingencrisis en de klimaatcrisis. Behoorlijk deprimerend, als je het allemaal op je in laat werken.

Lees “Klagen en danken” verder

Pinksteren in coronatijd

Komende zondag is het Pinksteren, het feest van de uitstorting van de Heilige Geest. Net als Pasen zal ook deze grote christelijke feestdag door corona anders zijn dan in andere jaren. We kunnen niet naar de kerk en zijn ook daarbuiten beperkt in onze mogelijkheden. Het wordt mooi weer, dus er zal vanuit de overheid met klem verzocht worden om niet allemaal naar parken, stranden en natuurgebieden te trekken. Hoe ga jij Pinksteren vieren dit weekend? Wat is de relevantie van dit feest in deze crisis?

Leestijd: 2-3 minuten

Meerdere mensen hebben aangegeven dat deze crisistijd ook een kans biedt op bezinning, bijvoorbeeld op de vraag hoe we omgaan met onze aarde, op onze levensstijl van presteren, geld verdienen en haast en op wat werkelijk belangrijk is in het leven. Het is een kans om je weer te beseffen wat het belang is van je buren te kennen, hoe belangrijk bepaalde (vaak ondergewaardeerde) beroepsgroepen zijn, hoe waardevol het is om tijd met je gezin door te brengen. Zo kan de crisis ook een kans zijn voor de kerk: waarom doen we wat we doen en hoe we dat doen? Waarom geloven we wat we geloven? Waarom vieren we wat we vieren?

Lees “Pinksteren in coronatijd” verder

En toch…

Onlangs had ik een korte mailwisseling met een collega die weken uitgeschakeld was door corona. Ik realiseerde me nog maar eens, dat als het zó dichtbij komt en als je lijf je werkelijk in de steek laat, het best wel makkelijk kan klinken wanneer iemand zegt: “God is er bij!”

Leestijd: 3-4 minuten

Op zulke momenten wordt je heen en weer geslingerd tussen hoop en vrees. Zoals deze collega schreef: “Ik heb zelf ervaren in deze tijd van ziekte, dat ik me aan de ene kant vastklampte aan God en aan de andere kant ook zo geplaagd werd door angst en onzekerheid.’’ Uit eigen ervaring weet ik dat als het er op aankomt en je lichaam het af laat weten, of de gedachte aan de dood ineens angstaanjagend dichtbij komt, het een heel ander verhaal wordt dan wanneer je op zondag in de kerk ‘glorie, halleluja’ zingt, als alles goed gaat. Je kunt geloven dat je in de hemel komt, maar dat betekent niet dat je dood wilt, of erg wilt lijden.

Lees “En toch…” verder

Music for the soul: the UK Blessing

In Engeland verscheen begin mei een geweldige cover van het nummer The Blessing van Cody Carnes, Kari Jobe and Elevation Worship. Maandag post ik hier meer over. Voor nu kopieer ik hier de tekst van de Youtube-pagina:

At this unique and challenging time in the United Kingdom over 65 churches and movements, representing hundreds of others, have come together online to sing a blessing over our land. Standing together as one, our desire is that this song will fill you with hope and encourage you.

Lees “Music for the soul: the UK Blessing” verder

Zoeken naar God op Google

In deze tijden van Corona denken veel mensen na over essentiële zaken. Mensen zijn bang dat ze – op de één of andere manier – getroffen worden door het virus. In Trouw stond deze week een artikel waarin gesteld wordt, dat 1 op de 3 Nederlanders psychische klachten heeft door Corona (angst, stress, slapeloze nachten).

Leestijd: 4-5 minuten

Ik hoorde afgelopen week dat uit een Deens onderzoek bleek dat het meest gegoogelde woord wereldwijd in de eerste week van de Coronacrisis ´gebed´ was (en op internet kwam ik dit artikel tegen). Deze reflex, van God zoeken na of tijdens ingrijpende gebeurtenissen, is niet nieuw. Ik denk aan de volle Amerikaanse kerken na 9/11 of aan de oproep van koning George VI aan zijn volk om massaal te bidden voor een wonder in Duinkerken.

Lees “Zoeken naar God op Google” verder

Geestelijke veerkracht (4): over hen die ons voorgingen en Hij die voorop gaat

Van ervaren hardlopers hoor je dat één van de mooie dingen van de marathon van Rotterdam (die nu misschien in het najaar doorgaat), het publiek is. Langs het hele parcours staan mensen de lopers aan te moedigen. Dit helpt mensen er soms doorheen als ze willen opgeven. Het Bijbelboek Hebreeën gebruikt dit beeld ook. Eerst wordt er een lange lijst namen genoemd van gelovigen die, ondanks tegenspoed, vol hielden tot het einde. En vervolgens zegt de schrijver:

Leestijd: 3 minuten

Er is dus een grote groep van mensen die ons door hun voorbeeld aanmoedigen. Laten we daarom alles uit ons leven wegdoen wat onze omgang met God in de weg staat, en alles waarin we God ongehoorzaam zijn. Het is alsof we een hardloopwedstrijd lopen die voor ons is uitgezet. We moeten geduldig tot aan het einde doen wat God van ons vraagt. Daarbij moeten we alleen op Jezus letten, want Hij is onze Leider. Hij wijst ons de weg en gaat voor ons uit. Hij is ons voorbeeld in het geloof. Hij verdroeg de dood aan het kruis en alle schande, omdat Hij wist hoe blij Hij daarna zou zijn. Nu zit Hij naast God op de troon. Denk dus alleen aan Hem. Hij heeft het verdragen dat de mensen niet naar Hem wilden luisteren en Hem zelfs hebben gedood. Als jullie daaraan denken, zullen jullie niet moe worden en niet opgeven. (Hebr. 12: 1-3)

Wij zijn niet de eerste gelovigen die te maken hebben met tegenspoed. We zijn ook niet de eerste gelovigen die te maken hebben met een gruwelijke epidemie. Eerder schreef ik al over hoe de eerste christenen in het Romeinse rijk omgingen met dodelijke ziekten. Maar ook in de Middeleeuwen had men hier in Europa mee te maken. Van de veertiende tot de achttiende eeuw had iedere stad elk decennium wel te maken met een plaag. Uitbraken van (besmettelijke) ziekten hoorden bij het ritme van het leven. Eén van de ergste ziekten was ‘de zwarte dood’, oftewel de pest. De sterftecijfers hierbij waren 60-90% (in vergelijking: bij COVID-19, is dat “slechts” 1–3 procent).

Lees “Geestelijke veerkracht (4): over hen die ons voorgingen en Hij die voorop gaat” verder

Waarom wij Pasen vieren ondanks alles (4): hoop

Deze week hebben wij Pasen gevierd. En eigenlijk vieren christenen iedere zondag Pasen. De eerste christenen kwamen op de eerste dag van week ’s morgens vroeg samen om de opstanding van hun Heer te vieren. Daarna gingen ze naar hun werk, om ’s avonds opnieuw bij elkaar te komen. Samenkomen zit er nu helaas niet in. Maar ondanks dat blijft Pasen ons ultieme feest.

Leestijd: 3-4 minuten

Gisteren had ik het over geloof. Vandaag wil ik stil staan bij waarom Pasen ons hoop geeft. Juist ook als de omstandigheden op het tegendeel lijken te wijzen! De duivel lijkt nog helemaal niet verslagen. Waar blijft die overwinning? Een vergelijking die vaak gemaakt is, is die met D-Day. Op 6 juni 1944 brachten de geallieerden Hitler een beslissende slag toe. Vanaf dat moment was alles anders. De mensen in Europa kregen hoop. De bevrijding kwam eraan. Maar de oorlog woedde voort. De nazi’s verhevigden hun wreedheden. Er werd nog ontstellend veel geleden, meer nog dan daarvoor, terwijl de geallieerden oprukten. Voor velen kwam de bevrijding te laat. Maar er was iets onomkeerbaars gebeurd. V-Day (Victory Day) moest nog komen, maar D-Day (Decision Day) was geweest!

Lees “Waarom wij Pasen vieren ondanks alles (4): hoop” verder