Music for the soul: How can I keep from singing?

Zingen in kerk en voetbalstadion mag niet, in tijden van corona, hooguit neuriën. Ik geef het je te doen als je van zingen houdt. Nu ben ik zelf niet zo zing-graag (alleen als ik in de auto zit); des te liever luister ik. En zeker naar Eva Cassidy. In mijn verbeelding moeten zelfs de engelen in de hemel kippenvel gekregen hebben toen ze voor het eerst Eva Cassidy hoorden zingen. Zo zuiver, zo krachtig, met zoveel gevoel voor frasering.

Eva Cassidy brak pas na haar dood op drieëndertigjarige leeftijd (1996) door bij het grote publiek. Bij leven dreef platenmaatschappijen tot wanhoop omdat ze eigenlijk alleen maar bestaande nummers coverde en daarbij vooral koos voor jazz, soul, gospel en folkliedjes. Dat is dan ook haar erfenis. Maar wát voor erfenis! Ze heeft zich de songs eigen gemaakt – en haar versies zijn dikwijls minstens zo mooi, zo niet mooier dan de originelen.

Lees “Music for the soul: How can I keep from singing?” verder

Pinksteren is herstelgericht

Nadat Jezus naar de hemel was gegaan, gingen zijn vrienden in lock down. Ze trokken zich terug in een huis, waar ze baden voor en wachtten op de komst van de Heilige Geest. Waarom deden ze dat niet in de tempel? Wellicht speelde angst hierbij een rol; de moord op Jezus lag nog vers in het geheugen.

Leestijd: 2-3 minuten

Toen de Geest met Pinksteren echter gekomen was, waren ze niet meer te houden. Petrus, die uit puur lijfsbehoud zijn Heer driemaal verloochend had, trad nu publiekelijk op en sprak daarbij duidelijke taal, ondanks het risico net als Jezus opgepakt, mishandeld en gedood te worden. In zijn tweede toespraak, nota bene in de tempel, vertelde Petrus (opnieuw) aan de verzamelde menigte, dat Jezus de beloofde Messias was. En vervolgde hij (Hand. 3:21): Jezus moest in de hemel worden opgenomen, tot de tijd aanbreekt waarover God van oudsher bij monde van zijn heilige profeten heeft gesproken en waarin alles zal worden hersteld.

Lees “Pinksteren is herstelgericht” verder

En toch…

Onlangs had ik een korte mailwisseling met een collega die weken uitgeschakeld was door corona. Ik realiseerde me nog maar eens, dat als het zó dichtbij komt en als je lijf je werkelijk in de steek laat, het best wel makkelijk kan klinken wanneer iemand zegt: “God is er bij!”

Leestijd: 3-4 minuten

Op zulke momenten wordt je heen en weer geslingerd tussen hoop en vrees. Zoals deze collega schreef: “Ik heb zelf ervaren in deze tijd van ziekte, dat ik me aan de ene kant vastklampte aan God en aan de andere kant ook zo geplaagd werd door angst en onzekerheid.’’ Uit eigen ervaring weet ik dat als het er op aankomt en je lichaam het af laat weten, of de gedachte aan de dood ineens angstaanjagend dichtbij komt, het een heel ander verhaal wordt dan wanneer je op zondag in de kerk ‘glorie, halleluja’ zingt, als alles goed gaat. Je kunt geloven dat je in de hemel komt, maar dat betekent niet dat je dood wilt, of erg wilt lijden.

Lees “En toch…” verder

Music for the soul: Bill Fay

Het verhaal van Bill Fay is al vaak verteld. Deze Britse singer-songwriter bracht in de jaren zeventig twee albums uit, die bejubeld werden door critici, maar genadeloos flopten bij het grote publiek.

Fay hing zijn muziekcarrière aan de wilgen en belandde in de vergetelheid. Hij stichtte een gezin en werkte onder anderen als beheerder van een park en supermarktmedewerker. Zijn twee albums bleven bekend bij een kleine groep muziekliefhebbers en kregen een soort cultstatus. Eén van die liefhebbers draaide in de periode kort voor zijn sterven de muziek van Fay en wekte daarmee de interesse van zijn zoon, Joshua Henry, een producer. Veelvuldig luisterden ze samen naar de LP Last Persecution, praatten daar samen over en versterkten zo hun onderlinge band. Nadat zijn vader was overleden, spoorde Henry Fay op en haalde hem over om de studio in te gaan. De rest is geschiedenis: in 2012 verscheen Life Is People. Het album sloeg in als een bom bij popliefhebbers en ontving lovende recensies. Inmiddels heeft de nu 76 jarige Fay al weer drie albums uitgebracht sinds Henry hem voor het eerst opzocht.

Lees “Music for the soul: Bill Fay” verder

Zoeken naar God op Google

In deze tijden van Corona denken veel mensen na over essentiële zaken. Mensen zijn bang dat ze – op de één of andere manier – getroffen worden door het virus. In Trouw stond deze week een artikel waarin gesteld wordt, dat 1 op de 3 Nederlanders psychische klachten heeft door Corona (angst, stress, slapeloze nachten).

Leestijd: 4-5 minuten

Ik hoorde afgelopen week dat uit een Deens onderzoek bleek dat het meest gegoogelde woord wereldwijd in de eerste week van de Coronacrisis ´gebed´ was (en op internet kwam ik dit artikel tegen). Deze reflex, van God zoeken na of tijdens ingrijpende gebeurtenissen, is niet nieuw. Ik denk aan de volle Amerikaanse kerken na 9/11 of aan de oproep van koning George VI aan zijn volk om massaal te bidden voor een wonder in Duinkerken.

Lees “Zoeken naar God op Google” verder

Gaan voor goud

In een vorig bericht citeerde ik Rom. 5:3-4, waar staat: ‘’En dat niet alleen, we prijzen ons zelfs gelukkig onder alle ellende, omdat we weten dat ellende tot volharding leidt, volharding tot betrouwbaarheid, en betrouwbaarheid tot hoop’’. Niemand zit te wachten op moeilijkheden, maar ze zijn vormend voor ons karakter en ons geloof, zo lijkt deze tekst te zeggen. Paulus zegt zelfs dat je jezelf mag feliciteren als deze dingen je overkomen.

 Leestijd: 4-5 minuten

Ik vind het eerlijk gezegd een irritante uitspraak van Paulus. Een uitspraak die schuurt. Want nee, ik wil geen moeilijkheden en ellende. Het is niet normaal om daar naar te verlangen. Maar ik wil wél een volhardend, betrouwbaar en hoopvol persoon zijn. Kan dat ook niet zonder die moeilijkheden?

Lees “Gaan voor goud” verder

Geestelijke veerkracht (4): over hen die ons voorgingen en Hij die voorop gaat

Van ervaren hardlopers hoor je dat één van de mooie dingen van de marathon van Rotterdam (die nu misschien in het najaar doorgaat), het publiek is. Langs het hele parcours staan mensen de lopers aan te moedigen. Dit helpt mensen er soms doorheen als ze willen opgeven. Het Bijbelboek Hebreeën gebruikt dit beeld ook. Eerst wordt er een lange lijst namen genoemd van gelovigen die, ondanks tegenspoed, vol hielden tot het einde. En vervolgens zegt de schrijver:

Leestijd: 3 minuten

Er is dus een grote groep van mensen die ons door hun voorbeeld aanmoedigen. Laten we daarom alles uit ons leven wegdoen wat onze omgang met God in de weg staat, en alles waarin we God ongehoorzaam zijn. Het is alsof we een hardloopwedstrijd lopen die voor ons is uitgezet. We moeten geduldig tot aan het einde doen wat God van ons vraagt. Daarbij moeten we alleen op Jezus letten, want Hij is onze Leider. Hij wijst ons de weg en gaat voor ons uit. Hij is ons voorbeeld in het geloof. Hij verdroeg de dood aan het kruis en alle schande, omdat Hij wist hoe blij Hij daarna zou zijn. Nu zit Hij naast God op de troon. Denk dus alleen aan Hem. Hij heeft het verdragen dat de mensen niet naar Hem wilden luisteren en Hem zelfs hebben gedood. Als jullie daaraan denken, zullen jullie niet moe worden en niet opgeven. (Hebr. 12: 1-3)

Wij zijn niet de eerste gelovigen die te maken hebben met tegenspoed. We zijn ook niet de eerste gelovigen die te maken hebben met een gruwelijke epidemie. Eerder schreef ik al over hoe de eerste christenen in het Romeinse rijk omgingen met dodelijke ziekten. Maar ook in de Middeleeuwen had men hier in Europa mee te maken. Van de veertiende tot de achttiende eeuw had iedere stad elk decennium wel te maken met een plaag. Uitbraken van (besmettelijke) ziekten hoorden bij het ritme van het leven. Eén van de ergste ziekten was ‘de zwarte dood’, oftewel de pest. De sterftecijfers hierbij waren 60-90% (in vergelijking: bij COVID-19, is dat “slechts” 1–3 procent).

Lees “Geestelijke veerkracht (4): over hen die ons voorgingen en Hij die voorop gaat” verder

Geestelijke veerkracht (2): spannende vragen

In het tweede bericht van deze week wil ik graag dieper ingaan op hoe we ons geestelijk vuur brandend kunnen houden. Ik wil daarbij, net als gisteren, opnieuw de metafoor van de wedloop aanhalen. De Bijbel gebruikt deze ook verschillende keren.

Leestijd: 4 minuten

Zo vergelijkt Paulus in zijn leven met dat van een atleet (en een bokser):

“Weet u niet dat van de atleten die in het stadion een wedloop houden er maar één de prijs kan winnen? Ren als de atleet die wint. Iedereen die aan een wedstrijd deelneemt beheerst zich in alles; atleten doen het voor een vergankelijke erekrans, wij echter voor een onvergankelijke. Daarom ren ik niet als iemand die geen doel heeft, vecht ik niet als een vuistvechter die in de lucht slaat. Ik hard mezelf en oefen me in zelfbeheersing, want ik wil niet aan anderen de spelregels opleggen om uiteindelijk zelf te worden gediskwalificeerd.” (1 Kor. 9:24-27)

Lees “Geestelijke veerkracht (2): spannende vragen” verder

Geestelijke veerkracht: hoe houd ik het vol? (1)

Twee weken geleden stuurde een collega mij een krantenartikel met de volgende kop: Geestelijke bijstand in de zorg: ‘Niemand kan 24/7 een held zijn’. Daaronder volgde de tekst: Zorgmedewerkers maken heldhaftig overuren, vaak vol adrenaline. Maar ook zij hebben grenzen en kennen heftige emoties. Met gesprekken en adviezen probeert het psychosociaal team van het MUMC+ uitval te voorkomen. “De sprint houden we wel vol, maar de marathon moeten we ook volhouden.”

Leestijd: 2-3 minuten

Vorige week las ik in een ander krantenartikel dat deskundigen vrezen dat de coronacrisis grote gevolgen zal hebben voor de psychische gezondheid van mensen. Onzekerheid, angst, eenzaamheid en depressie slaan toe. Om nog maar te zwijgen over mensen die niet goed rouwen omdat ze (nauwelijks) afscheid hebben kunnen nemen van geliefden.

Lees “Geestelijke veerkracht: hoe houd ik het vol? (1)” verder

Waarom wij Pasen vieren ondanks alles (5): liefde

Deze week sta ik stil bij de vraag waarom we Pasen blijven vieren, ook al zijn de kerken leeg en ook al hangt er een sluier van rouw en crisis over de wereld. Pasen is een feest van geloof en van hoop, maar het is ook het feest van de liefde die overwint. En liefde gaat altijd door. Liefde in tijden van cholera, liefde in tijden van corona. Alles verdraagt ze, alles gelooft ze, alles gelooft ze, in alles volhardt ze. De liefde zal nooit vergaan (1 Kor. 13: 7 en 8).

Leestijd: 2-3 minuten

Deze week sprak ik iemand die al een tijdje in de nachtopvang verblijft. Normaal al geen plek waar je voor de lol verblijft, maar de afgelopen weken is het natuurlijk extra lastig. Vanwege de lock down hebben de mensen weken dicht op elkaar gezeten. Het was geweldig dat de nachtopvang ook overdag open ging, maar het afstand houden was moeilijk. En na verloop van tijd gaan irritaties soms opspelen. Toch zei deze persoon: “Ik voel mij door God geplaatst hier. Ik weet dat Jezus bij mij is. Ik probeer zijn liefde door te geven.’’ Dat vond ik nou een Paaspreek in een notendop.

Lees “Waarom wij Pasen vieren ondanks alles (5): liefde” verder