Vreugde – ondanks alles

Iedereen hoopt dat 2021 het jaar zal worden waarin we de coronapandemie achter ons zullen laten en we weer terug kunnen naar ‘normaal’, of op zijn minst ‘normaler’. En die hoop is ergens op gebaseerd, namelijk op de komst van het vaccin. Maar we zijn er nog niet. De komende maanden zullen nog lastig genoeg zijn. 

Op één van de nachtopvanglocaties in Rotterdam die ik bezoek, woonde tot voor kort een meneer die afkomstig was uit Duitsland en naar eigen zeggen een bijnaam had: Freude (vreugde). Iedere keer als ik hem zag, zei ik: “Ha, mr Freude!”en dan lichtten zijn ogen op en verscheen er een grijns op zijn gezicht. Mooi vond ik dat.

Lees “Vreugde – ondanks alles” verder

Music for the soul: How can I keep from singing?

Zingen in kerk en voetbalstadion mag niet, in tijden van corona, hooguit neuriën. Ik geef het je te doen als je van zingen houdt. Nu ben ik zelf niet zo zing-graag (alleen als ik in de auto zit); des te liever luister ik. En zeker naar Eva Cassidy. In mijn verbeelding moeten zelfs de engelen in de hemel kippenvel gekregen hebben toen ze voor het eerst Eva Cassidy hoorden zingen. Zo zuiver, zo krachtig, met zoveel gevoel voor frasering.

Eva Cassidy brak pas na haar dood op drieëndertigjarige leeftijd (1996) door bij het grote publiek. Bij leven dreef platenmaatschappijen tot wanhoop omdat ze eigenlijk alleen maar bestaande nummers coverde en daarbij vooral koos voor jazz, soul, gospel en folkliedjes. Dat is dan ook haar erfenis. Maar wát voor erfenis! Ze heeft zich de songs eigen gemaakt – en haar versies zijn dikwijls minstens zo mooi, zo niet mooier dan de originelen.

Lees “Music for the soul: How can I keep from singing?” verder

Klagen en danken

In meerdere berichten heb ik het de afgelopen tijd gehad over gebed. In een crisis gaan mensen vaak meer en intenser bidden. Vaak gaat het dan om vragende gebeden, voorbeden. Vandaag wil ik, naar aanleiding van een reactie van een lezer, stil staan bij twee andere vormen van gebed: klagen en danken.

Leestijd: 2-3 minuten

We komen uit een tijd van crisis, maar eigenlijk is dat verkeerd gezegd. De crisis is nog niet voorbij. Er bestaat niet alleen de mogelijkheid op een nieuwe uitbraak van Covid-19, inmiddels heeft zich ook een zware economische depressie aangediend. En op dit moment zijn er nog steeds heel veel zieken en zitten er nog steeds mensen geïsoleerd thuis of in een verzorgingstehuis. Bovendien hebben de Black Lives Matter protesten een diepe ongelijkheid en ontevredenheid in onze samenleving blootgelegd en is het de vraag in hoeverre de polarisatie tussen mensen overbrugd kan worden, of dat deze juist zal toenemen. En dan zijn er nog altijd de vluchtelingencrisis en de klimaatcrisis. Behoorlijk deprimerend, als je het allemaal op je in laat werken.

Lees “Klagen en danken” verder

Music for the soul: Harbor of love

Ry Cooder is een gigant in de popmuziek. Zo bevestigt ook popblad Oor: “Kwantitatief is Ry Cooder geen wereldster, kwalitatief wel.” Niet alleen is deze zanger en multi-instrumentalist verantwoordelijk voor een reeks hoogstaande albums (waaronder een aantal soundtracks), hij is ook een topproducer die anderen laat schijnen. Zo was hij verantwoordelijk voor het megasucces van The Buena Vista Social Club en leverde hij bijdragen aan o.a. The Rolling Stones, Neil Young, Captain Beefheart, the Chieftains, Van Morrison, John Hiatt en Taj Mahal.

Door het oeuvre van Ry Cooder lopen meerdere rode draden. Zo is er zijn grote sociale bewogenheid. Veel van zijn liedjes gaan over (het benoemen dan wel bestrijden van) onrecht. In die zin zou je hem zeker een protestzanger kunnen noemen. Een andere draad is zijn grote liefde voor de muziekgeschiedenis en zijn brede muzikale smaak. Zo zijn er op albums van Cooder vaak covers en invloeden van oude blues en gospel te vinden, maar schrijft hij ook songs die je zou kunnen plaatsen onder country, folk, rock, texmex, kindermuziek, latin en wereldmuziek.

Lees “Music for the soul: Harbor of love” verder

Pinksteren is herstelgericht

Nadat Jezus naar de hemel was gegaan, gingen zijn vrienden in lock down. Ze trokken zich terug in een huis, waar ze baden voor en wachtten op de komst van de Heilige Geest. Waarom deden ze dat niet in de tempel? Wellicht speelde angst hierbij een rol; de moord op Jezus lag nog vers in het geheugen.

Leestijd: 2-3 minuten

Toen de Geest met Pinksteren echter gekomen was, waren ze niet meer te houden. Petrus, die uit puur lijfsbehoud zijn Heer driemaal verloochend had, trad nu publiekelijk op en sprak daarbij duidelijke taal, ondanks het risico net als Jezus opgepakt, mishandeld en gedood te worden. In zijn tweede toespraak, nota bene in de tempel, vertelde Petrus (opnieuw) aan de verzamelde menigte, dat Jezus de beloofde Messias was. En vervolgde hij (Hand. 3:21): Jezus moest in de hemel worden opgenomen, tot de tijd aanbreekt waarover God van oudsher bij monde van zijn heilige profeten heeft gesproken en waarin alles zal worden hersteld.

Lees “Pinksteren is herstelgericht” verder

En toch…

Onlangs had ik een korte mailwisseling met een collega die weken uitgeschakeld was door corona. Ik realiseerde me nog maar eens, dat als het zó dichtbij komt en als je lijf je werkelijk in de steek laat, het best wel makkelijk kan klinken wanneer iemand zegt: “God is er bij!”

Leestijd: 3-4 minuten

Op zulke momenten wordt je heen en weer geslingerd tussen hoop en vrees. Zoals deze collega schreef: “Ik heb zelf ervaren in deze tijd van ziekte, dat ik me aan de ene kant vastklampte aan God en aan de andere kant ook zo geplaagd werd door angst en onzekerheid.’’ Uit eigen ervaring weet ik dat als het er op aankomt en je lichaam het af laat weten, of de gedachte aan de dood ineens angstaanjagend dichtbij komt, het een heel ander verhaal wordt dan wanneer je op zondag in de kerk ‘glorie, halleluja’ zingt, als alles goed gaat. Je kunt geloven dat je in de hemel komt, maar dat betekent niet dat je dood wilt, of erg wilt lijden.

Lees “En toch…” verder

Tussen hemelvaart en terugkomst

Vandaag is het Hemelvaartsdag. Van de vier grote christelijke feestdagen is dit denk ik de ´kleinste´.  En misschien wel de meest ondergewaardeerde. Ergens is dat wel te begrijpen. Want ja, wat vieren we nu eigenlijk? Dat Jezus bij ons weg ging, dat is toch eigenlijk ontzettend jammer?

Leestijd: 2 – 3 minuten

Misschien heeft het wel een egoïstisch motiefje. De andere feesten draaien allemaal om ons: Jezus kwam voor ons als een baby naar de wereld. Jezus stierf voor ons aan het kruis en overwon voor ons de dood. En met Pinksteren werd de Heilige Geest op ons uitgestort, om ons te vervullen en kracht te geven. Hemelvaart is het ‘feestje’ waarbij het draait om Jezus Zelf, Jezus die bij ons… weggaat. Zijn discipelen staan dan ook beteuterd te kijken als Hij voor hun ogen verdwijnt (Hand. 1:10).

Lees “Tussen hemelvaart en terugkomst” verder

Alles komt goed

In Rotterdam Delfshaven staat een huis, waarbij een deel van de muur bedekt is met een grote foto met de tekst: Eens Komt Alles Goed.

 Leestijd: 2-3 minuten

Die foto hing daar overigens al lang vóór de Corona-crisis. Alles komt goed. Vaak hoor ik dat deelnemers ook tegen elkaar zeggen als ze elkaar willen opbeuren of troosten. Vaak helpt het. Maar soms klinkt het ook wat goedkoop. Het is makkelijk gezegd, alles komt goed. Zo hoorde ik een keer een jongen gefrustreerd zeggen: “Ik word moe van die ‘alles komt goed’! Hoezo komt het goed?!?”

Lees “Alles komt goed” verder

Zoeken naar God op Google

In deze tijden van Corona denken veel mensen na over essentiële zaken. Mensen zijn bang dat ze – op de één of andere manier – getroffen worden door het virus. In Trouw stond deze week een artikel waarin gesteld wordt, dat 1 op de 3 Nederlanders psychische klachten heeft door Corona (angst, stress, slapeloze nachten).

Leestijd: 4-5 minuten

Ik hoorde afgelopen week dat uit een Deens onderzoek bleek dat het meest gegoogelde woord wereldwijd in de eerste week van de Coronacrisis ´gebed´ was (en op internet kwam ik dit artikel tegen). Deze reflex, van God zoeken na of tijdens ingrijpende gebeurtenissen, is niet nieuw. Ik denk aan de volle Amerikaanse kerken na 9/11 of aan de oproep van koning George VI aan zijn volk om massaal te bidden voor een wonder in Duinkerken.

Lees “Zoeken naar God op Google” verder

Mee-lijden met God

Het is een fenomeen dat regelmatig opduikt en dat mij altijd wat verbaast: ongelovigen die God ter verantwoording roepen als er iets ergs gebeurd in de wereld of in hun leven. Zo sprak ik pas iemand die aangaf boos te zijn op God, maar net daarvoor had verklaard niet te geloven dat God bestond. Een collega appte mij een paar weken terug iets door over Arjen Lubach, overtuigd atheïst, die toch ook de vraag opperde waarom God het Coronavirus toelaat. Misschien als tegenwicht tegen gelovigen die roepen dat het een straf van God is?

Mooi vond ik het interview van Thijs van den Brink met cabaretier Herman Finkers, van iets langer geleden. Op de vraag van Thijs waar God is in het lijden, haalt die het beroemde voorbeeld aan van de Britse acteur en schrijver Stephen Fry. Fry ziet God als een sadist die botkanker schenkt aan kinderen en die vliegjes heeft bedacht waardoor kinderen blind worden. Finkers daarentegen, ziet God vooral als een lijdende God. God is als Schepper aanwezig in alles en dus lijdt God in de eerste plaats. God lijdt aan kanker en blindheid. En wij lijden, ieder op onze eigen manier, met Hem mee.

Lees “Mee-lijden met God” verder