Focus

Daar gaan we weer. Na een voorjaar waarin we ineens (ervarings)deskundigen werden in begrippen als ‘quarantaine’, ‘intelligente lock down’, ‘hamsteren’, ‘thuiswerken’ en ‘groepsimmuniteit’ en het straatbeeld bepaald werd door leegte, afstand en (na een poosje) mondkapjes, kwam er een zomer waarin we de teugels even konden laten vieren. Die teugels vierden helaas te ver zo blijkt; we kunnen ons opmaken voor een herfst en een winter vol maatregelen, met volle ziekenhuizen en massale ontslagen. Niemand zit daarop te wachten. Tel daarbij op de chaos in de rest van de wereld: leuk anders.  

Leestijd: 2 minuten

De vraag die ik mezelf daarbij stel is: hoe zorg ik ervoor dat ik, ondanks de omstandigheden, veerkracht bewaar en overeind blijf? Sommige mensen blijven van nature optimistisch. Ikzelf heb soms een neiging tot somberte en doemdenken. Maar daar help ik niemand mee, ook mezelf niet.

Lees “Focus” verder

Revolutie van onderop

Doet het christendom er nog toe voor onze maatschappij,  in tijden van crisis? Maakt het positief verschil? Of heeft het totaal afgedaan? Daar dacht ik over na, nadat ik in de media vorige week Trump een Bijbel (achterstevoren) omhoog zag houden, staande voor een kerk. Om dat fotomoment mogelijk te maken was er even daarvoor een vreedzame demonstratie keihard uiteen geslagen.

 Leestijd: 3-4 minuten

In reactie hierop buitelden verontwaardigde stemmen over elkaar heen, eveneens met de Bijbel in de hand. Voor mij is duidelijk: op dit niveau heeft het christendom afgedaan en is het verworden tot een politiek instrument. Als het gaat om de macht, om de media, om de massa, dan gaat het christendom het verschil niet maken. De enige positieve uitzondering die ik zie, is paus Franciscus.

Lees “Revolutie van onderop” verder

Pinksteren is herstelgericht

Nadat Jezus naar de hemel was gegaan, gingen zijn vrienden in lock down. Ze trokken zich terug in een huis, waar ze baden voor en wachtten op de komst van de Heilige Geest. Waarom deden ze dat niet in de tempel? Wellicht speelde angst hierbij een rol; de moord op Jezus lag nog vers in het geheugen.

Leestijd: 2-3 minuten

Toen de Geest met Pinksteren echter gekomen was, waren ze niet meer te houden. Petrus, die uit puur lijfsbehoud zijn Heer driemaal verloochend had, trad nu publiekelijk op en sprak daarbij duidelijke taal, ondanks het risico net als Jezus opgepakt, mishandeld en gedood te worden. In zijn tweede toespraak, nota bene in de tempel, vertelde Petrus (opnieuw) aan de verzamelde menigte, dat Jezus de beloofde Messias was. En vervolgde hij (Hand. 3:21): Jezus moest in de hemel worden opgenomen, tot de tijd aanbreekt waarover God van oudsher bij monde van zijn heilige profeten heeft gesproken en waarin alles zal worden hersteld.

Lees “Pinksteren is herstelgericht” verder

En toch…

Onlangs had ik een korte mailwisseling met een collega die weken uitgeschakeld was door corona. Ik realiseerde me nog maar eens, dat als het zó dichtbij komt en als je lijf je werkelijk in de steek laat, het best wel makkelijk kan klinken wanneer iemand zegt: “God is er bij!”

Leestijd: 3-4 minuten

Op zulke momenten wordt je heen en weer geslingerd tussen hoop en vrees. Zoals deze collega schreef: “Ik heb zelf ervaren in deze tijd van ziekte, dat ik me aan de ene kant vastklampte aan God en aan de andere kant ook zo geplaagd werd door angst en onzekerheid.’’ Uit eigen ervaring weet ik dat als het er op aankomt en je lichaam het af laat weten, of de gedachte aan de dood ineens angstaanjagend dichtbij komt, het een heel ander verhaal wordt dan wanneer je op zondag in de kerk ‘glorie, halleluja’ zingt, als alles goed gaat. Je kunt geloven dat je in de hemel komt, maar dat betekent niet dat je dood wilt, of erg wilt lijden.

Lees “En toch…” verder

Geestelijke veerkracht (5): keep your eyes on the prize

Vandaag het laatste deel over Bijbelse beelden ontleend aan de sportwereld. Vaak gaat het in de sport om het winnen van een prijs. Dat hoeft niet eens een hoofdprijs zijn, het kan ook een erkenning voor de geleverde prestatie zijn (denk aan het Elfstedenkruisje).  Aan het eind van zijn leven blikt Paulus terug op zijn race en concludeert hij dat hij die uitgelopen heeft. Hij heeft het geloof behouden.

Leestijd: 3-4 minuten

Afgelopen zaterdag was ik betrokken bij de begrafenis van één van onze deelnemers. Aan de ene kant een heel verdrietige, maar aan de andere kant een indrukwekkende en mooie bijeenkomst. Terugblikkend op een leven worden er dan tijdens zo’n afscheid ook de mooie eigenschappen van de overledene benoemd: lief, attent, zorgzaam, gul. Hoe wil je herinnerd worden?

Lees “Geestelijke veerkracht (5): keep your eyes on the prize” verder

Waarom wij Pasen vieren ondanks alles (5): liefde

Deze week sta ik stil bij de vraag waarom we Pasen blijven vieren, ook al zijn de kerken leeg en ook al hangt er een sluier van rouw en crisis over de wereld. Pasen is een feest van geloof en van hoop, maar het is ook het feest van de liefde die overwint. En liefde gaat altijd door. Liefde in tijden van cholera, liefde in tijden van corona. Alles verdraagt ze, alles gelooft ze, alles gelooft ze, in alles volhardt ze. De liefde zal nooit vergaan (1 Kor. 13: 7 en 8).

Leestijd: 2-3 minuten

Deze week sprak ik iemand die al een tijdje in de nachtopvang verblijft. Normaal al geen plek waar je voor de lol verblijft, maar de afgelopen weken is het natuurlijk extra lastig. Vanwege de lock down hebben de mensen weken dicht op elkaar gezeten. Het was geweldig dat de nachtopvang ook overdag open ging, maar het afstand houden was moeilijk. En na verloop van tijd gaan irritaties soms opspelen. Toch zei deze persoon: “Ik voel mij door God geplaatst hier. Ik weet dat Jezus bij mij is. Ik probeer zijn liefde door te geven.’’ Dat vond ik nou een Paaspreek in een notendop.

Lees “Waarom wij Pasen vieren ondanks alles (5): liefde” verder

Aftellen naar Pasen (3): de weg naar Jericho

We tellen af naar Pasen. De ‘stille’ of ‘goede’ week bepaalt ons bij het lijden van Jezus. Als er één ding is wat dit lijden laat zien, is het dat Jezus bereid was zijn leven te geven voor deze wereld. Zo toonde Hij zijn liefde voor ons. Liefde is volgens Jezus de essentie van de wet van Mozes (Mat. 22: 37-40). Dat komt ook naar voren in een overbekende gelijkenis.

 Leestijd: 2-3 minuten

Daarna kwam er een man uit Samaria langs. Toen hij dichtbij was gekomen en hem zag, kreeg hij medelijden met hem. Hij ging naar hem toe en verzorgde de wonden met olijfolie en wijn. Daarna verbond hij hem, zette hem op zijn ezel en bracht hem naar een herberg. Daar verzorgde hij hem verder. (Luk. 10 : 33-34)

Geoefende Bijbellezers weten het direct: deze twee verzen zijn genomen uit een verhaal dat Jezus vertelde. Het verhaal over de ‘barmhartige Samaritaan’. Het is voor gelovigen een overbekend verhaal. Een reiziger op weg naar Jericho wordt overvallen en in elkaar geslagen. Bedekt met stof en zijn eigen bloed ligt hij in de hitte van het Midden Oosten te wachten op zijn dood. Achtergelaten voor de gieren.

Lees “Aftellen naar Pasen (3): de weg naar Jericho” verder