Mee-lijden met God

Het is een fenomeen dat regelmatig opduikt en dat mij altijd wat verbaast: ongelovigen die God ter verantwoording roepen als er iets ergs gebeurd in de wereld of in hun leven. Zo sprak ik pas iemand die aangaf boos te zijn op God, maar net daarvoor had verklaard niet te geloven dat God bestond. Een collega appte mij een paar weken terug iets door over Arjen Lubach, overtuigd atheïst, die toch ook de vraag opperde waarom God het Coronavirus toelaat. Misschien als tegenwicht tegen gelovigen die roepen dat het een straf van God is?

Mooi vond ik het interview van Thijs van den Brink met cabaretier Herman Finkers, van iets langer geleden. Op de vraag van Thijs waar God is in het lijden, haalt die het beroemde voorbeeld aan van de Britse acteur en schrijver Stephen Fry. Fry ziet God als een sadist die botkanker schenkt aan kinderen en die vliegjes heeft bedacht waardoor kinderen blind worden. Finkers daarentegen, ziet God vooral als een lijdende God. God is als Schepper aanwezig in alles en dus lijdt God in de eerste plaats. God lijdt aan kanker en blindheid. En wij lijden, ieder op onze eigen manier, met Hem mee.

Lees “Mee-lijden met God” verder

Waarom wij Pasen vieren ondanks alles (5): liefde

Deze week sta ik stil bij de vraag waarom we Pasen blijven vieren, ook al zijn de kerken leeg en ook al hangt er een sluier van rouw en crisis over de wereld. Pasen is een feest van geloof en van hoop, maar het is ook het feest van de liefde die overwint. En liefde gaat altijd door. Liefde in tijden van cholera, liefde in tijden van corona. Alles verdraagt ze, alles gelooft ze, alles gelooft ze, in alles volhardt ze. De liefde zal nooit vergaan (1 Kor. 13: 7 en 8).

Leestijd: 2-3 minuten

Deze week sprak ik iemand die al een tijdje in de nachtopvang verblijft. Normaal al geen plek waar je voor de lol verblijft, maar de afgelopen weken is het natuurlijk extra lastig. Vanwege de lock down hebben de mensen weken dicht op elkaar gezeten. Het was geweldig dat de nachtopvang ook overdag open ging, maar het afstand houden was moeilijk. En na verloop van tijd gaan irritaties soms opspelen. Toch zei deze persoon: “Ik voel mij door God geplaatst hier. Ik weet dat Jezus bij mij is. Ik probeer zijn liefde door te geven.’’ Dat vond ik nou een Paaspreek in een notendop.

Lees “Waarom wij Pasen vieren ondanks alles (5): liefde” verder

Waarom wij Pasen vieren ondanks alles (3): geloof

Gisteren schreef ik over hoe met Pasen de dood overwonnen werd en een nieuwe scheppingsorde tot stand kwam. Dat is allemaal prachtig, maar als je de dagelijkse realiteit op je in laat werken zou je ontmoedigd kunnen raken. Waar is dat Koninkrijk van God? Of: waar blijft het? Hoe kan de blijdschap van Pasen in ons beklijven als we iedere dag opnieuw geconfronteerd worden met de intense gebrokenheid van dit leven? Vandaag sta ik stil bij het geloof, morgen bij de hoop en donderdag bij de liefde, die hier antwoord op geven.

Leestijd: 2-3 minuten

Aan de basis van onze diepe vreugde, ondanks alles, ligt ons geloof dat het echt waar is wat het christelijke verhaal beweert: Jezus is opgestaan uit de dood! Dit is de kern van ons geloof, waarmee alles staat of valt.

Er zijn mensen die hier een filosofische draai aan proberen te geven: de opstanding is niet echt gebeurd, maar wel waar. Je moet dit verhaal op een literaire manier lezen: het is allemaal niet letterlijk bedoeld, maar symbolisch. De opstanding is een metafoor voor nieuw leven dat altijd weer ontluikt, voor de lente na de winter, voor zonneschijn na regen, voor het zilveren randje achter de wolk.

Lees “Waarom wij Pasen vieren ondanks alles (3): geloof” verder

Waarom wij Pasen vieren ondanks alles (2): het Verhaal van twee tuinen

We zuchten onder de Corona maatregelen. Het is alsof er een grauwe sluier over de wereld hangt. Tegelijkertijd lijkt het milieu er wel bij te varen. In deze tijd van lente, zonneschijn en ontluikend groen zien we om ons heen de pracht van schepping, in schril contrast met hoe we ons voelen.

Leestijd: 3 minuten

God heeft het leven gewild, de groei en de bloei van alles, de schoonheid en de wildheid en de orde ervan. Christenen geloven dat Hij de Schepper is, de Bedenker, de Ontwerper. Het verhaal waar wij in geloven is dat God de eerste oorzaak van alles is – en dat het destijds zeer goed was. Maar de planeet is gevallen. En een duistere vorst heerst nu over de aarde. Hij is de koning van onrust, chaos, oorlog en dood. De mens koos ervoor om naar hem te luisteren, om tegen God te rebelleren, om het zelf uit te zoeken, zelf koning te zijn en bond zich daarmee in slavernij.

Lees “Waarom wij Pasen vieren ondanks alles (2): het Verhaal van twee tuinen” verder

Waarom wij Pasen vieren, ondanks alles (1): flash(mob) forward 2 the future

Het is dit jaar een Pasen zoals die we nog nooit meegemaakt hebben. Het is verdrietig: geen bezoek aan familie of vrienden, geen picknick of barbecue in het park en al helemaal geen volle kerk waar we samen het grootste christelijke feest vieren. Maar afgelopen week stuurde een collega een mooie afbeelding met de tekst: Church buildings might be empty on Easter, but so is the grave! Dat is de essentie van ons geloof, dat is onze hoop, onze blijdschap en daarom blijven wij Pasen vieren, ondanks alles. De Heer is waarlijk opgestaan!

 Leestijd: 2 minuten

Rond 1750 ontstond in Engeland een traditie om de Messiah uit te voeren, het magnum opus van de grote componist Georg Friedrich Händel. Händel sloot vanaf dat jaar zijn jaarlijkse seizoen voor Vasten af met Messiah (m.a.w. dicht tegen Pasen, en niet tegen Kerstmis). Hij verbond zelf het werk dus vooral met Pasen, maar in veel westerse landen kreeg de Matthäus-Passion van Johann Sebastian Bach een prominente plek rond de Paastijd en werd de Messiah vaker rondom Kerst uitgevoerd. Messiah beslaat dan ook het hele leven van Christus en méér: van kerst tot Pinksteren. Het hoogtepunt uit dit epische werk is natuurlijk het beroemde Hallelujah – en dat hoort bij Pasen.

Lees “Waarom wij Pasen vieren, ondanks alles (1): flash(mob) forward 2 the future” verder

Aftellen naar Pasen (4): de weg naar Jeruzalem

Jezus ging op weg naar Jeruzalem. Onderweg nam Hij de twaalf leerlingen apart. Hij vertelde hun: “We zijn nu op weg naar Jeruzalem. Daar zal de Mensenzoon gevangen genomen worden door de leiders van de priesters en de wetgeleerden. Ze zullen Hem laten doden. En ze zullen Hem aan de Romeinen uitleveren. Die zullen Hem belachelijk maken, zweepslagen geven en kruisigen. Maar op de derde dag zal Hij opstaan uit de dood en weer levend worden.” (Mat. 20: 17-19)

Leestijd: 4-5 minuten

De Evangeliën vertellen ons dat Jezus meermaals zijn dood aankondigde. Hij wist wat Hem te wachten stond. Maar Hij wist ook waarom Hij dat ging doen en hoe het uiteindelijk zou aflopen. Desalniettemin werd Hij in de tuin van Gethsamene door angst bevangen. Niet vreemd, als je weet dat een wrede dood je wacht.

Lees “Aftellen naar Pasen (4): de weg naar Jeruzalem” verder

Aftellen naar Pasen (1): waar is God?

Je zou het bijna vergeten, maar we zitten in de 40-dagentijd, die begonnen is met Aswoensdag. Aanstaande zondag is het Pasen. De vreemdste Pasen die we ooit gevierd hebben. In afzondering van elkaar. Feest met een rouwrandje. Maar tóch tellen we af naar Pasen, het feest van de hoop.

Leestijd: 3-4 minuten

We gaan de Stille Week in. Daarin staan we stil bij het lijden van Jezus in de laatste week van zijn leven. Maar er is al zoveel lijden om ons heen. Leed moet je niet met leed vergelijken, maar wie de beelden ziet uit Ecuador en India, beseft dat wij het nog heel goed hebben, ondanks al de ellende die corona ook hier aanricht.

Lees “Aftellen naar Pasen (1): waar is God?” verder