Music for the soul: How can I keep from singing?

Zingen in kerk en voetbalstadion mag niet, in tijden van corona, hooguit neuriën. Ik geef het je te doen als je van zingen houdt. Nu ben ik zelf niet zo zing-graag (alleen als ik in de auto zit); des te liever luister ik. En zeker naar Eva Cassidy. In mijn verbeelding moeten zelfs de engelen in de hemel kippenvel gekregen hebben toen ze voor het eerst Eva Cassidy hoorden zingen. Zo zuiver, zo krachtig, met zoveel gevoel voor frasering.

Eva Cassidy brak pas na haar dood op drieëndertigjarige leeftijd (1996) door bij het grote publiek. Bij leven dreef platenmaatschappijen tot wanhoop omdat ze eigenlijk alleen maar bestaande nummers coverde en daarbij vooral koos voor jazz, soul, gospel en folkliedjes. Dat is dan ook haar erfenis. Maar wát voor erfenis! Ze heeft zich de songs eigen gemaakt – en haar versies zijn dikwijls minstens zo mooi, zo niet mooier dan de originelen.

Lees “Music for the soul: How can I keep from singing?” verder

Music for the soul: Harbor of love

Ry Cooder is een gigant in de popmuziek. Zo bevestigt ook popblad Oor: “Kwantitatief is Ry Cooder geen wereldster, kwalitatief wel.” Niet alleen is deze zanger en multi-instrumentalist verantwoordelijk voor een reeks hoogstaande albums (waaronder een aantal soundtracks), hij is ook een topproducer die anderen laat schijnen. Zo was hij verantwoordelijk voor het megasucces van The Buena Vista Social Club en leverde hij bijdragen aan o.a. The Rolling Stones, Neil Young, Captain Beefheart, the Chieftains, Van Morrison, John Hiatt en Taj Mahal.

Door het oeuvre van Ry Cooder lopen meerdere rode draden. Zo is er zijn grote sociale bewogenheid. Veel van zijn liedjes gaan over (het benoemen dan wel bestrijden van) onrecht. In die zin zou je hem zeker een protestzanger kunnen noemen. Een andere draad is zijn grote liefde voor de muziekgeschiedenis en zijn brede muzikale smaak. Zo zijn er op albums van Cooder vaak covers en invloeden van oude blues en gospel te vinden, maar schrijft hij ook songs die je zou kunnen plaatsen onder country, folk, rock, texmex, kindermuziek, latin en wereldmuziek.

Lees “Music for the soul: Harbor of love” verder

Music for the soul: Bill Fay

Het verhaal van Bill Fay is al vaak verteld. Deze Britse singer-songwriter bracht in de jaren zeventig twee albums uit, die bejubeld werden door critici, maar genadeloos flopten bij het grote publiek.

Fay hing zijn muziekcarrière aan de wilgen en belandde in de vergetelheid. Hij stichtte een gezin en werkte onder anderen als beheerder van een park en supermarktmedewerker. Zijn twee albums bleven bekend bij een kleine groep muziekliefhebbers en kregen een soort cultstatus. Eén van die liefhebbers draaide in de periode kort voor zijn sterven de muziek van Fay en wekte daarmee de interesse van zijn zoon, Joshua Henry, een producer. Veelvuldig luisterden ze samen naar de LP Last Persecution, praatten daar samen over en versterkten zo hun onderlinge band. Nadat zijn vader was overleden, spoorde Henry Fay op en haalde hem over om de studio in te gaan. De rest is geschiedenis: in 2012 verscheen Life Is People. Het album sloeg in als een bom bij popliefhebbers en ontving lovende recensies. Inmiddels heeft de nu 76 jarige Fay al weer drie albums uitgebracht sinds Henry hem voor het eerst opzocht.

Lees “Music for the soul: Bill Fay” verder

Alles komt goed

In Rotterdam Delfshaven staat een huis, waarbij een deel van de muur bedekt is met een grote foto met de tekst: Eens Komt Alles Goed.

 Leestijd: 2-3 minuten

Die foto hing daar overigens al lang vóór de Corona-crisis. Alles komt goed. Vaak hoor ik dat deelnemers ook tegen elkaar zeggen als ze elkaar willen opbeuren of troosten. Vaak helpt het. Maar soms klinkt het ook wat goedkoop. Het is makkelijk gezegd, alles komt goed. Zo hoorde ik een keer een jongen gefrustreerd zeggen: “Ik word moe van die ‘alles komt goed’! Hoezo komt het goed?!?”

Lees “Alles komt goed” verder

Gaan voor goud

In een vorig bericht citeerde ik Rom. 5:3-4, waar staat: ‘’En dat niet alleen, we prijzen ons zelfs gelukkig onder alle ellende, omdat we weten dat ellende tot volharding leidt, volharding tot betrouwbaarheid, en betrouwbaarheid tot hoop’’. Niemand zit te wachten op moeilijkheden, maar ze zijn vormend voor ons karakter en ons geloof, zo lijkt deze tekst te zeggen. Paulus zegt zelfs dat je jezelf mag feliciteren als deze dingen je overkomen.

 Leestijd: 4-5 minuten

Ik vind het eerlijk gezegd een irritante uitspraak van Paulus. Een uitspraak die schuurt. Want nee, ik wil geen moeilijkheden en ellende. Het is niet normaal om daar naar te verlangen. Maar ik wil wél een volhardend, betrouwbaar en hoopvol persoon zijn. Kan dat ook niet zonder die moeilijkheden?

Lees “Gaan voor goud” verder

Lijden als zegen

Om ons heen zien wij een lijdende wereld. We zien het lijden van oude mensen in verzorgingstehuizen, die vanwege Covid-19 geen bezoek mogen ontvangen. Drama’s op de IC’s, waar mensen sterven zonder hun geliefden. We zien het lijden van mensen die gebukt gaan onder lock-down: kinderen in problematische gezinnen die veroordeeld zijn tot binnenblijven, ondernemers die failliet gaan, mensen die hun baan verliezen. Het lijden is een vloek over deze wereld.

Leestijd: 2-3 minuten

Dr. Paul Brand (1914-2003) was een vermaard chirurg, die baanbrekend werk verrichtte onder leprapatiënten.  Hij had een verrassende kijk op het lijden. Een beroemd boek van hem (geschreven samen met Philip Yancey) heeft als titel: The Gift of Pain. Dat klinkt belachelijk, als een mooie kreet; verzonnen door iemand achter een bureau, die geen idee van de werkelijkheid heeft. Maar Paul Brand wist wel degelijk wat lijden was. Zijn hele leven investeerde hij in ernstig zieke mensen.

Lees “Lijden als zegen” verder