Zoeken naar God op Google

In deze tijden van Corona denken veel mensen na over essentiële zaken. Mensen zijn bang dat ze – op de één of andere manier – getroffen worden door het virus. In Trouw stond deze week een artikel waarin gesteld wordt, dat 1 op de 3 Nederlanders psychische klachten heeft door Corona (angst, stress, slapeloze nachten).

Leestijd: 4-5 minuten

Ik hoorde afgelopen week dat uit een Deens onderzoek bleek dat het meest gegoogelde woord wereldwijd in de eerste week van de Coronacrisis ´gebed´ was (en op internet kwam ik dit artikel tegen). Deze reflex, van God zoeken na of tijdens ingrijpende gebeurtenissen, is niet nieuw. Ik denk aan de volle Amerikaanse kerken na 9/11 of aan de oproep van koning George VI aan zijn volk om massaal te bidden voor een wonder in Duinkerken.

In een post-christelijke samenleving als de onze, zal dit minder een rol spelen dan bijvoorbeeld de weken na de Bevrijding of ten tijde van de Watersnoodramp. Toen zaten de kerken ook vol. In Nederland anno 2020 blijkt gebed op Google echter helemaal niet zo’n grote zoekopdracht te zijn. Nederland vormt hierin, vergeleken met de onderzochte landen, een uitzondering. Maar toch: als je geconfronteerd wordt met een levensbedreigende ziekte, denk je na over de waarde van je leven, over de mogelijkheid van overlijden, misschien wel over het leven na de dood.

Leven vandaag

Nu de eerste piek van de crisis gepasseerd lijkt en de economische crisis zich aandient, lijken mensen zich echter weer meer bezig te houden met de praktische zaken van het nu. De instelling van velen lijkt te zijn: we moeten door deze tijd heen, we hopen op een vaccin en dan kan het normale leven weer zijn gang gaan.

Los van de vraag hoe lang het gaat duren voor er een goed vaccin is en los van de vraag of we inderdaad weer onze oude manier van leven terugkrijgen: het is en blijft een vorm van korte termijn denken. In onze cultuur zijn we nu eenmaal meer van het Carpe Diem dan van het Memento Mori. Er valt veel te zeggen voor een leven bij de dag (niemand minder dan Jezus raadt ons dat aan), maar hoe ga je er mee om als er tegenslag komt in je leven? Naast Covid-19 zijn er tal van andere ziekten en aandoeningen waar je plotsklaps door getroffen kunt worden. Dan heb ik het nog niet over relatieproblemen, een ongeluk, werkloosheid, sociale onrust, etc.

Op zoek naar kracht

Als je gezegend bent met een sterke persoonlijkheid en veel veerkracht en daarbij liefdevolle mensen om je heen, dan kun je daar op terugvallen. Niet iedereen heeft dat. En ook al heb je het wel, dan nog kunnen angst, verdriet en woede je bij de strot grijpen. Vandaar dat mensen in dit soort tijden toch ook veel bezig zijn met het zoeken naar antwoorden in het geloof.

In het christelijke geloof draait het om Jezus. Wat heeft Hij ons dan te bieden? Het christelijk geloof biedt geen garantie voor bovennatuurlijke bescherming, verminderd lijden of een gelukkig leven. C.S. Lewis zei het zo treffend:

Zeker als het lijden ons treft, hebben we vaak de indruk dat we niets hebben aan ons geloof. Dat God afwezig is, onze gebeden niet hoort. Het lijkt wel alsof het Hem niet raakt. Waar is Hij? Waarom grijpt Hij niet in?

Het merkwaardige handelen van Jezus

Ik las pas een artikel waarin, aan de hand van het verhaal van Lazarus, dit probleem aan de orde komt. Lazarus, een vriend van Jezus, is ernstig ziek. Zijn zussen sturen iemand naar Jezus met de bede om hulp. Wat doet Jezus? Hij blijft waar hij is. Pas na twee dagen gaat hij richting Lazarus. Die is dan al gestorven. Dit roept natuurlijk allemaal vragen op. Waarom laat God het toe dat Lazarus ziek wordt? Waarom treuzelt Jezus zo? Als Jezus echt van Lazarus en zijn zussen hield, waarom liet Hij dit dan gebeuren?

De tekst zelf geeft de antwoorden. Bijvoorbeeld in Joh. 11 :4 waar Jezus zegt: Deze ziekte zal niet dodelijk aflopen. Maar door deze ziekte zal straks te zien zijn hoe goed en machtig God is. De Zoon van God zal hierdoor laten zien hoe machtig Hij is. Als ze dan twee dagen later horen dat Lazarus niet meer leeft, zegt Jezus tegen zijn vrienden: Lazarus is gestorven. En Ik ben blij voor jullie dat Ik daar niet was. Want nu zullen jullie werkelijk in Mij geloven. Kom, we gaan naar hem toe. (:14 en 15)

Daar kun je meerdere conclusies uit trekken, bijvoorbeeld:

  • Wat er hier gebeurt, gaat niet buiten Jezus om, het gebeurt met een reden;
  • Jezus zal door deze gebeurtenis laten zien dat Hij de Zoon van God is;
  • Dit zal het geloof van zijn vrienden versterken;
  • In de optiek van Jezus is Lazarus niet werkelijk dood, maar slaapt hij.

Wanneer Jezus bij het graf komt lezen we iets over wat dat met Hem doet. In vers 35 lezen we het kortste zinnetje uit de Bijbel: Jezus huilde. Daarvoor (:33) en daarna (:38) lezen we al dat Jezus innerlijk verdrietig en boos is.

Troost, kracht en hoop

Uit al deze elementen kunnen we troost, kracht en hoop putten. Voor christenen is het lijden dat hen treft niet iets wat volkomen zinloos is, in de betekenis dat God er niet bij is en er niets mee kan. Hij is erbij, al antwoordt Hij niet (direct) op onze beden en lijkt het alsof Hij ons laat stikken. Hij heeft een plan. En Hij is wel degelijk met ons bewogen. God huilt met ons mee. En dan de diepste hoop: de dood is een zielenslaap en heeft niet het laatste woord voor wie gelooft in Jezus. Dit is wat Hij Zelf zegt (:25 en 26):

IK BEN de opstanding en het leven. Iedereen die in Mij gelooft, zal leven, zelfs als hij al gestorven is. En iedereen die leeft en in Mij gelooft, zal nooit meer sterven. Geloof je dat?

Het is een tekst die vaak bij begrafenissen gelezen wordt en die je soms ook in rouwadvertenties of op grafstenen van gelovigen ziet. De opstanding is de essentie van het christelijk geloof. De dood is niet het einde. Om te bewijzen dat Hij macht heeft over de dood, loopt Jezus vervolgens naar het graf en roept Lazarus naar buiten. En tot ontzetting van iedereen die erbij staat, gebeurt het onmogelijke: Lazarus staat op.

Een prachtig Evangelie

Laat ik het maar bij mezelf houden: in dit geloof en in deze hoop probeer ik dag voor dag te leven. Niet dat ik nu een voorbeeldige gelovige ben, of een beter of veerkrachtiger mens dan iemand die dit niet gelooft. Maar het geeft mij een diepe, onderhuidse vreugde en rust. Zelfs als ik niet happy ben en die fles Port me meer trekt.

Deze vrede, die gun ik iedereen. Maar hoe weet ik dan zo zeker dat Jezus mij ook zal opwekken, net als Hij dat deed bij Lazarus? In ieder geval niet op basis van mijn eigen verdiensten of heilige leven. Ik weet het alleen op basis van wie Jezus is: Redder.

Want Hij heeft ons gered en ons geroepen om voor Hem te leven. Maar Hij deed dat niet omdat we dat hebben verdiend met de dingen die we zelf hebben gedaan. God deed dat omdat Hij altijd al van plan is geweest om goed voor ons te zijn en ons Jezus Christus te geven. Al voordat de wereld bestond had Hij dat plan. En nu is Gods goedheid voor ons zichtbaar geworden: Hij stuurde Jezus Christus naar de wereld. Hij is onze Redder. Want Jezus heeft de dood machteloos gemaakt. Hij heeft ons laten weten dat we door Hem eeuwig leven kunnen krijgen. (2 Tim. 1:9-10)

Het is een prachtig Evangelie dat wij hebben. Dit is werkelijk goed nieuws! Hier kun je de dag mee plukken, hoe moeilijk die dag ook is.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *